Centrale planning: Kostenverslindend of kostenbesparend??

Alle GRZ organisaties zijn druk bezig met hun planning. Hoe zorg je dat het opgestelde behandelplan met de daarin geformuleerde doelen binnen de DBC mogelijkheden worden gerealiseerd? Hoe vertalen we het gekozen zorgpad of behandelplan in een agenda voor therapeuten en revalidanten? In de medisch specialistische revalidatie wordt (bijna) altijd gewerkt met een centrale planning. Medewerkers van de planning krijgen een voorschrift met therapie frequenties en gaan dat plannen. De revalidanten en therapeuten krijgen agenda’s waarin precies staat wanneer welke therapiesessies plaatsvinden. In de GRZ plannen de behandelaars vaak nog zelf. Op het Multidisciplinaire overleg worden frequenties vastgesteld en vervolgens gaan de therapeuten dat plannen.

Welke van deze twee methodes is voor uw GRZ organisatie het best passend? Wanneer is centraal plannen lonend? Zit de mogelijkheden tot centraal plannen in ons huidige automatiseringssysteem? Gaat de productiviteit omhoog als er centraal wordt gepland? Wat vinden de therapeuten ervan als iemand anders hun agenda’s beheert? Wanneer is het zinvol om de overstap naar centraal plannen te maken? Wegen de kosten op tegen de baten? Of moet roosteren en plannen juist in de zelfsturende teams ter hand worden genomen? Ik denk graag met jullie mee!